Twierdzenie Henry’ego George’a to wynik współczesnej ekonomii, sformalizowany przez Josepha Stiglitza i innych, pokazujący, że pod pewnymi warunkami optymalne wydatki na dobra publiczne dokładnie równają się rencie gruntowej, którą te dobra generują.1
Innymi słowy, dobrze dobrana inwestycja publiczna spłaca się sama z wartości ziemi, którą tworzy — rygorystyczne przeformułowanie argumentu za przechwytywaniem wartości ziemi i za finansowaniem wspólnot z renty.