Renta gruntowa to roczna wartość czynszowa samej lokalizacji — to, co najemca zapłaciłby za użytkowanie nagiej ziemi, odrębna od jakiegokolwiek budynku na niej.
Jest to podstawa, którą pobiera podatek od wartości ziemi. Ponieważ renta gruntowa odzwierciedla atrakcyjność lokalizacji, rośnie, gdy społeczność prosperuje — i właśnie dlatego unityzm traktuje ją jako wartość tworzoną przez społeczność.