Prawo użytkowania ziemi to pewne, bezterminowe prawo do użytkowania konkretnej lokalizacji, dzierżawione od społeczności i corocznie wyceniane na nowo według wartości czynszowej tej lokalizacji. Przyznaje prawo do użytkowania ziemi — mieszkania na niej, uprawiania jej czy budowania — ale nigdy własności wartości ziemi.
To główny mechanizm unityzmu i jego kluczowa różnica wobec podatku od wartości ziemi: tam gdzie podatek pozostawia właścicielom tytuł i opłatę, prawo użytkowania ziemi czyni jasnym, że wartość lokalizacji od początku nigdy nie była prywatna. Wszystko, co zbudujesz, jest twoje; renta gruntowa wraca do społeczności, która ją tworzy. Zobacz poradnik Czym jest prawo użytkowania ziemi?.