Użytkowanie (usufrukt) to pojęcie prawne sięgające prawa rzymskiego: prawo do używania i czerpania pożytków z czegoś, czego się nie posiada. W klasycznej formie wymaga od posiadacza zachowania samej rzeczy, a nie jej zużycia.
Prawo użytkowania ziemi jest jego bliskim krewnym, ale analogia wymaga ostrożności. Ten warunek „nieuszczuplania” ma niewielki sens dla lokalizacji: jej wartość tworzy otaczająca społeczność, a nie posiadacz, i nie da się jej uszkodzić ani zużyć zwykłym używaniem. To, co prawo użytkowania ziemi zabezpiecza dla społeczności, to po prostu wartość czynszowa lokalizacji — nic więcej. Wszystko, co zbudujesz lub ulepszysz na działce, jest w pełni twoje, bo jest owocem twojej własnej pracy i kapitału; tylko wartość czynszowa lokalizacji wraca do społeczności.